welkom

over ons

landbouw

installatie

tuin & park

constructie

stalinrichting

gebruikt

showroom

nieuws

contact

verhuur

 

 
  Land & Tuinbouwmechanisatie
Water - Gas - CV
Stalinrichting en Constructiewerk

Kolkman - Floors

GL Rutgersweg 18 - 7161 PE NEEDE
0545-291485 info@kolkman-floors.nl
   
 

Ons bedrijf; een familiegeschiedenis


In de loop der jaren is er al met al veel veranderd in en om ons bedrijf  ,
wat echter , gelukkig , gebleven is dat is de gemoedelijkheid , nog steeds  is ons bedrijf vaak een trefpunt ,
en dus ook een uitwisselplaats van nieuwtjes en wetenswaardigheden.
Wat ook  is gebleven is de wil om in veranderende tijden steeds weer opnieuw de koers te bepalen
en van daaruit vol goede moed verder te bouwen aan de toekomst.
Wat er verder ook nog steeds , gelukkig , is blijven bestaan :
de goede en vaak al generaties oude relatie met veel van onze leveranciers en klanten.

 

 

 

De oprichter :  Hendrik Jan Kolkman (1881 – 1962) 

Hendrik Jan Kolkman wordt op 10 februari 1881 geboren in Borculo
Na zijn schoolperiode  leert hij voor hoefsmid in Gelselaar

Als hij 29 is , in 1910 , is het tijd voor de volgende , grote stap  : Hij begint een hoefsmederij
Zijn  keuze valt op Noordijk omdat daar nog geen smid is.

Noordijk was in die tijd een zelfstandig dorp ( nu hoort het bij Neede ) inmiddels is dat Berkelland geworden.

Als ‘werkruimte’ huurt hij een ruimte naast de zuivelfabriek tegenover de molen van Bos.
Een ideaal trefpunt voor (toekomstige) klanten dus!

Vrijwel iedereen had destijds een paard en wagen en al snel stond hij bekend als een prima hoefsmid
velen wisten de weg naar Smederij Kolkman te vinden.
Regelmatig stonden de paarden dan ook  al vroeg in de ochtend aan ‘de ring’ om beslagen te worden,
een tijdrovende klus die wel twee uur per paard in beslag nam.

In 1917 trouwt hij met Everdina Hermina Trachter ,
Hendrik Jan en Everdina hielden zich voornamelijk bezig met allerhande smidswerken.
 Het plaatsen van hoepels om houten wielen, het smeden van sier- en hekwerken e.d.
Ook het beslaan van paarden als hoefsmid viel onder de werkzaamheden.
Rond deze tijd  begon de mechanisatie in de landbouw toe te nemen wat ook weer werkzaamheden genereerde.
Smeden kregen het in die tijd steeds drukker doordat er steeds meer vraag was naar
onder andere hang- en sluitwerk en roosters voor de beesten in de stallen.
Bij zo’n rooster moesten alle gaten handmatig geboord en geklonken worden, veel smeedwerk dus

 

 
     
 

 

De tweede generatie : Johan Kolkman (1919 – 1993)

Op 8 juli 1919 werd in het gezin van Hendrik Jan en Everdina wederom een zoon geboren , Johan.
Van jongs af aan hielp Johan mee in de smederij.
Allerlei klussen waren geschikt voor het kleine ventje, het vliegen wegslaan bij de paarden zodat die rustig bleven staan
of kolen scheppen voor het smidsvuur.
Later ging hij op de fiets met een kar langs de boerderijen en huizen in de omgeving
om van alles te verkopen (bijvoorbeeld potten en pannen).
Op 1 augustus 1940 komt hij  bij zijn vader in de zaak.
In de oorlog werkte hij ook een aantal dagen in de
week bij smid Eskes in Ruurlo , om het vak beter onder de knie te krijgen.

 Op 4 juni 1946 haalt hij het rijksdiploma hoefsmid, na lessen te hebben gevolgd in Lochem (bij smid Breukink).
Ook kreeg hij samen met andere leerlingen les van de dierenarts aldaar.
Een lesdag kostte in die tijd een rijksdaalder.
Vlak daarvoor, op 25 april 1946, trouwt hij met Gezina Wannink, .
Zoals toen heel gebruikelijk was ging het jonge echtpaar in wonen bij Johan’s ouders .

Doordat de molen in 1935 werd afgebroken was er plek voor de verwezenlijking van de dromen van Johan en Gezina :
een nieuwe en moderne smederij aan de overkant van de straat ,dit werd werkelijkheid in 1947.
De smederij van toen staat er nog steeds en is tegenwoordig in gebruik als magazijn.
De molensteen die voor ons bedrijf staat en een halve steen in de erker zijn nog zichtbare restanten van de molen.

In de oude ruimtes wordt dan een winkel gestart voor de verkoop van allerlei keuken- en tuingerei.
Gezina zwaait hier de scepter.
In april 1954 wordt ook de winkel verplaatst naar de andere kant van de weg , deze wordt aan het woonhuis gebouwd.

Langzaam komen er veranderingen  in de landbouw en ook op de boerderijen.
Johan ging aan de studie zodat hij zijn vergunningen kon halen voor  waterfitter, loodgieter, metaalbewerking etc.
Daar zag hij het nut wel van in , je moest met je tijd meegaan.

De eerste tractor wordt verkocht en daarna komen de landbouwwerktuigen, er komt een lasapparaat,
dingen komen in een stroomversnelling en het gaat goed.
In 1971 wordt de huidige werkplaats gebouwd
In  de winkel en smederij was het altijd een komen en gaan van mensen, natuurlijk ook voor een goed gesprek.
I
n in de winter kon je bij Kolkman een heus ‘kniepertjes ijzer’ (om traditionele wafels mee te maken) huren per uur.
Zuinig als de mensen waren werd het ijzer meer dan eens heet teruggebracht!

 

 
     
 

 

De derde generatie : Johan Floors (1944 – 1995)

In de loop der jaren werken er meerdere ‘knechten’ bij Smederij Kolkman .
 In 1962 ook een zekere Johan Floors uit Markvelde.
Johan krijgt na een aantal jaar een relatie met Diny , een van de dochters van Johan en Gezina
In de verkeringtijd en na hun huwelijk deed hij de vakantiewaarneming bij Kolkman
en daarnaast ging hij steeds vaker helpen in de smederij.
Begin 1975 komt Johan Floors definitief bij in de zaak.
De eenmanszaak wordt een VOF, Kolkman-Floors is geboren!
Lang duurt de officiële samenwerking niet.
Johan Kolkman krijgt kort na de oprichting een maagresectie en als hij daarvan hersteld is,
komt hij een aantal weken later met zijn been vervelend klem te zitten onder een spant bij een staalbouw.
Daarna is werken in de smederij fysiek voor Johan Kolkman niet meer mogelijk .
In de zomer van 1977 wordt de oude woning verbouwd tot twee woningen .
Ook de winkel wordt in dit jaar verbouwd.
In 1984 gaat Johan Kolkman met pensioen.
 Omdat de naam in de hele regio zo bekend is en uit respect voor de voorgaande generaties blijft het zo :
Kolkman-Floors.

Johan  en Diny  bouwen de zaak verder uit tot een modern Landbouw Mechanisatie Bedrijf.
Dat zich meer en  meer gaat richten op het tuin en parkgebeuren.
Naast particulieren hebben ook boeren inmiddels een gazon wat moet worden gemaaid ,
en in zijn of haar tuin is ook gereedschap nodig.

Doordat er bij de boeren zoveel gebeurt met name wat regelgeving betreft, vallen er nogal wat af.
Waardoor de boeren die blijven steeds groter groeien.
Mede hierdoor worden er steeds meer werkzaamheden uitbesteed aan de loonwerker .
Ook het gewas maďs wordt in steeds grotere hoeveelheden verbouwd.
Dit gewas wordt door de loonwerker gezaaid en geoogst,
hierdoor zijn er bij boeren steeds minder werktuigen die onderhouden moeten worden.
Verschillende moderniseringen worden doorgevoerd die de werkzaamheden vermakkelijken en versnellen.
Ook zijn er door de steeds weer veranderende machines en werktuigen ,
en door de veranderende regelgeving steeds weer andere machines en gereedschappen nodig.
In 1987 wordt de showroom gebouwd.
In deze showroom worden de nieuwste modellen landbouwwerktuigen en tuin en park machines getoond .
In 1991 komt er een spuitplaats bij de werkplaats. 

Het smidsvuur heeft geen functie meer voor het landbouw gebeuren maar wordt door Johan op een andere manier gebruikt :
hij gaat zich richten op het siersmeden.
 Hij ontwerpt en maakt diverse hekwerken , o.a. staat er bij het Ter Wheemepark in Neede een fraai hekwerk. 

 

 
 

 

De vierde generatie : Johan Floors (1973)

Johan Floors junior is de oudste  van de vier kinderen van Johan en Diny Floors .
Van jongs af aan heeft hij net als zijn naamdrager en vader Johan de liefde voor de mechanisatie en het sleutelen in zich .
Na de lagere school begint hij in Borculo op de School voor Techniek en Ambacht zijn carričre.
Jaren later is hij eerste monteur landbouwmechanisatie, eerste monteur installatietechniek.

Als zijn vader Johan senior ernstig ziek wordt in februari 1994 komt hij naar huis om in Noordijk mee te werken in de zaak.
Sinds 1996  is Johan nu eigenaar van LMB Kolkman-Floors . 

In 1997 verplaatst het winkelgedeelte zich naar de showroom, er worden geen huishoudelijke artikelen en tuinmeubelen meer verkocht.
Eind jaren 90 is er zoals vrijwel overal in de kleine dorpen in Nederland door de jaren de bedrijvigheid afgenomen.
Zo ook in Noordijk. Vroeger waren er twee bakkers, een kleermaker,
een postkantoor, een fietsenmaker, een schoenmaker met een winkel,
een verfwinkel, een klompenmakerij , een drogisterij een coöperatieve winkel en een supermarkt.
Nu enkel nog een café-restaurant , een kunststoffabriek ( begonnen als Noordijk’s 2e smederij )
een elektricien met een winkel met toebehoren, een ijzergieterij ,een aannemer en
 natuurlijk het landbouwmechanisatiebedrijf Kolkman-Floors.

Johan werkt inmiddels al weer een aantal jaren met plezier in het mechanisatiebedrijf, samen met zijn vrouw. Het is net als in 1910 een uitdaging om bij de tijd te blijven.
Ook  Johan heeft alweer de nodige veranderingen doorgevoerd , om snel , goed en veilig te kunnen werken.
Ook de computer is onmisbaar geworden en ook internet is steeds verder ‘vergroeid’ met zaken doen :
natuurlijk het bekende telebankieren maar ook voor het doen van bestellingen en als database voor onderdeeltekeningen ed.
Ook daarin werd de afgelopen jaren geďnvesteerd. 

Waar Hendrik Jan nog veel , heel veel met ‘mankracht’ moest doen
hebben we daar anno nu veel meer pk ’s voor : een heftruck , een kraan in de werkplaats ,diverse heftafels
en andere hulpgereedschappen.

Agrarische ondernemers  zijn er steeds minder, het aanbod moet worden verlegd naar andere afnemers,
zoals mensen die vanuit de steden in het buitengebied komen wonen.
De bedrijfsactiviteiten richten zich dan ook meer en meer  op de particuliere markt :
Bos , tuin en park mechanisatie maar ook loodgieters werkzaamheden.
Daarnaast is en blijft de agrarische sector een van onze ‘doelgroepen’
waarvoor wij meer en meer constructiewerkzaamheden en stalinrichtingen verrichten.